Określenie życia mianem spokojnego, to kwestia zrozumienia sytuacji. Chodzi o to, żeby móc w czasie swojej niepełnosprawności, którą może spowodować także starość, być pod należytą opieką i żyć po swojemu, bez nacisków ze strony otoczenia. Tak się składa, że każdy ma swoje przyzwyczajenia, a jeśli pojawiają się problemy ruchowe zdany jest na łaskę i niełaskę innych osób. W jakiś sposób to denerwuje samego chorego, bo chciałby gdzieś pójść, albo zażyć odrobiny świeżego powietrza, ale samodzielnie nie jest w stanie tego zrobić, musi więc kogoś poprosić. Jeśli brak możliwości chodzenia daje możliwość jeżdżenia na wózku, można taką osobę zabrać na spacer, pomagając jej i jeżdżąc z nią po okolicy, chociaż przez kilkanaście minut dziennie. Innym sposobem, jest umożliwienie takiej, starszej osobie przebywania na werandzie, ganku, albo w ogrodzie pod opieką, jeśli jest to wymagane.
Można także zorganizować coś w rodzaju przedpołudnia dla wielu podopiecznych na raz, aby możliwe było nadzorowanie ich. Starsze osoby przypominać mogą nieco dzieci pod opieką, chciałyby czasem dużo, ale ciało może odmawiać im posłuszeństwa, więc z tego powodu mogą się nawet przewrócić. Dla dzieci nie stanowiłoby to większego problemu, poza potłuczeniami i płaczem, ale osoby starsze, to już bardziej poważna sprawa, mogłyby sobie coś połamać, albo zwichnąć, a urazy goją się o wiele dłużej, a także stanowią o wiele większe niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia dla nich.
Lepiej zapobiegać takim wypadkom
Dom spokojnej starości Polkowice organizuje nadzór, prowadzony w taki sposób, aby zapobiegać upadkom i wypadkom, a wszystko odbywa się w rodzinnej atmosferze. Może to być jednak dużo trudniejsze, niż przy opiece nad dziećmi, gdyż starsze osoby mają swoje zdanie, są dorosłe i mają prawo o decydowania o sobie. Czasem ciężko im więc wyjaśnić, że coś może być dla nich złe i niebezpieczne. Z drugiej jednak strony, nie wolno nikogo ograniczać zwłaszcza w kwestiach fizycznych. Jedynym wyjściem jest tłumaczenie sytuacji w sposób spokojny i delikatny, a także próba znalezienia kompromisu, na przykład ustalając godziny wspólnego wyjścia na spacer, albo inne rozwiązania pozwalające na chociaż odrobinę możliwości spełnienia zamierzeń, przez starszą osobę w bezpieczny sposób.
Dodaj komentarz